2 smaki

Smaczna, zdrowa, łatwa do zrobienia. A jednocześnie sycąca.

Chciałam jakiejś odmiany po naszych ulubionych Pasztecikach z pieczarkami. Robię je nadal, bo dzieci je bardzo lubią, ale miałam chęć na eksperymenty ostatnio. Myślałam o cieście francuskim, jednak w zamrażalniku znalazłam tylko filo, kupione niedawno przez mojego tatę. Ok, niech będzie filo Jest to bardzo cienkie ciasto, więc farsz w takich pasztecikach czuć bardzo wyraźnie. To wielka zaleta. Jednak z drugiej strony, trzeba się troszkę pomęczyć z zawijaniem, bo zbyt cienkie ciasto nie utrzyma wilgotnego farszu. Mam już na to swoje sposoby. Farsz warzywny owinęłam kilka razy długim paskiem ciasta. Farsz pieczarkowy powędrował do rolady, w której zostawiłam spory zapas ciasta bez farszu, aby wierzch rolady był bezpiecznie owinięty. Praca z ciastem filo to czysta przyjemność.

Taki barszcz ma o wiele bogatszy smak niż barszcz z buraków świeżych. Nie trzeba go już zakwaszać octem czy sokiem z cytryny. Warto wypróbować, najlepiej z uszkami lub pasztecikami z grzybami lub warzywami. Pamiętaj, że pracę należy rozpocząć kilka dni przed planowanym podaniem barszczu, gdyż tyle zajmuje kiszenie buraków.

Śledzie w śmietanie zawsze ujmują mnie swoją delikatnością. Z dwóch tak różnych smaków powstaje świetne połączenie. Cebula zaostrza smak. Jabłka dodają soczystości.

W tym przepisie tradycyjny olej zamieniłam na oliwę. Dałam też więcej jabłek niż rozsądek nakazuje. Mi smakowało bardzo. Teściowa orzekła, że jabłka są w zbyt dużych kawałkach, ale ostatecznie wszystko zniknęło, a myślałam, że zostanie dla mnie na następny dzień

Tym razem podaję przepis absolutnie klasyczny i tradycyjny. Bez moich poprawek. Na razie nie czuję potrzeby aby coś zmieniać w jego składzie Stopione sery połączone są tu z winem, które jest wyraźnie wyczuwalne. Do tego delikatny aromat czosnku, gałki muszkatołowej oraz wiśniówki. Te składniki w zupełności wystarczą do dobrej zabawy przy fondue. W wersji podstawowej wystarczy do tego podać bagietkę lub chleb. W wersji lekkiej warzywa i owoce – podaję propozycje na końcu przepisu.

Jeszcze jedna propozycja z raclette. Ilość możliwości jest właściwie nieograniczona. I to mi się bardzo podoba.

W tym przypadku głównym składnikiem jest mięso, a warzywa to tylko dodatek. Polędwiczki mają delikatnie pomarańczowy posmak. Polewałam je masą wykonaną jak baza do tarty, bo na połączenie mięsa z serem nie bardzo miałam ochotę.

Bardzo lubię, kiedy na przyjęciu goście mają spory wybór jedzenia. Samodzielne komponowanie posiłku bardzo spodobało się naszym gościom i dzieciom. Nasze córki zjadły przy tej okazji sporo warzyw, na które zazwyczaj wcale nie maja ochoty
Dziś proponuję raclette warzywny, bogaty w smaki, ale lekki. Nawet dodatek sera nie jest tu przytłaczający. Oczywiście podstawowym warunkiem jest użycie odpowiedniego sera. Ideałem jest ser gomser lub raclette. Pasuje również ementaler i gruyere. My dodawaliśmy też niewielkie ilości sera pleśniowego lazur. A dzieci używały tylko mozzarelli.

Wspaniałe drugie śniadanie Pożywne i lekkie jednocześnie. Taki omlet często smażę sobie, gdy zostanie mi trochę farszu z tarty z cukinią, serem kozim i orzechami. Jednak wart jest tego, aby specjalnie dla niego skarmelizować sobie cukinię z dodatkami. Warzywa z jajkiem to zestaw, po którym zawsze czuję się najedzona, ale nie ciężka.

Dość mocno inspirowałam się musaką, ale ta zapiekanka musaką nie jest. Dla mnie jest prostsza i bardziej polska Lubię mięso mielone łączyć z tartymi warzywami – jest wtedy delikatniejsze, lżejsze. Bakłażan i mozzarella świetnie pasują do takiego mięsa. A całość jest zapieczona, aby ostatecznie przekonać do tego dania tych, co mają wątpliwości czy lubią bakłażana